Nick Vujicic: I Love Living Life.. I am Happy..

CAN YOU DO THAT? HE SURELY CAN!  Born in 1982 in Brisbane, Australia, without any medical explanation or warning, Nicholas Vujicic was welcomed into this world with neither arms nor legs. However, he shows us that HE REMAINS THANKFUL OF WHAT HE HAS INSTEAD OF BITTER OF WHAT HE DOES NOT HAVE.  He said once or many times during his motivational talk:

“I LOVE LIVING LIFE… I AM HAPPY…”

In spite of his disabilities, he testifies that God is indeed his enabler. He did not quit mastering the daily tasks of life. He learned to write using the two toes on his left foot with a special grip that slid onto his big toe. He learned to use a computer and type using the “heel and toe” method. He learned to throw tennis balls, play drum pedals, get himself a glass of water, comb his hair, brush his teeth, answer the phone and shave, and most importantly, read the bible and preach the gospel around the world!

Do you also serve

as an inspiration to others

like him

in spite of your imperfection?

Vujicic graduated from university at the age of 21 with a double major in Accounting and Financial Planning. Subsequently he became a motivational speaker, travelling internationally and focusing on teen issues. Having addressed over three million people in over 24 countries on five continents,he speaks to corporate audiences, congregations and schools. (Wikipedia) He promotes his work through television shows and through his writing. His first book, Life Without Limits: Inspiration for a Ridiculously Good Life (Random House, 2010) was published in 2010. He has a motivational DVD, Life’s Greater Purpose, a short documentary filmed in 2005 highlighting his home life and regular activities. He also starred in the short film “The Butterfly Circus” which won a lot of awards.

 

Nick did more than what an ordinary person can do. He believes God has a purpose why he was born without limbs. God has used Nick mightily and so indeed, the glory of God shines as we look at our brother Nick. God loves Nick, and Nick loves Him. Nick also loves us because he fought a good fight to inspire us with his life. It was not easy, but he did it and continuously doing it! Glory to God.  

 

Leave a comment

Filed under Uncategorized

What’s Life About?

WHAT’S LIFE ABOUT?

 

“No matter what I say, what I believe, and what I do, I am bankrupt without Love.”- Paul (1 Cor.13:3)

 

Love means living the way God commanded us to live. As you have heard from the beginning, his command is this:

“LIVE A LIFE OF LOVE” – 2 John 1:6

 

LIFE IS ABOUT LOVE

 

The most important lesson that He wants  us to learn is HOW TO LOVE.  (Because He did it, once and for all, on the cross)

 

BUT ….   To love unselfishly is NOT AN EASY TASK.

It is too difficult, but why does God want us to love?

 

Because He wants His family to be known for its love more than anything else.

 

“YOUR STRONG LOVE FOR EACH OTHER WILL PROVE TO THE WORLD THAT YOU ARE MY DISCIPLES.” – Jesus (John 13:35)

 

However, HOW DO YOU LOVE IF YOU ARE SURROUNDED BY IRRITATING, IMPERFECT, and FRUSTRATING PEOPLE? How about loving  yourself in spite of your imperfections?

Answer:

How will you know it’s pure gold if there is no extreme heat and pressure?

 

SO DO YOU BEST OUT OF WHAT YOU HAVE…

TO LOVE…. AND LOVE LIVING LIFE and be HAPPY!

 

Leave a comment

Filed under lanilane ocbina

Assess Yourself


 

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Who are you?

With all your heart, with all your mind, and with all your soul.
REMEMBER: he says ALL ..not partial

Leave a comment

Filed under lanilane ocbina

Contribute today!

Kapatid! We are updating our Eucreo blog – http://www.eucreo.wordpress.com. Articles (any language/dialect) are very much welcome. We also need cartoonists! Please email eucreo@gmail.com for inquiries. God bless!

-Keep Pressing On for God’s Glory!-

Leave a comment

Filed under Uncategorized

You can now download our February and March newsletters!

March 2009 Issue

February 2009 Issue

Leave a comment

Filed under downloads, february 2009 issue, march 2009 issue

Is this all you need?

is this all you need -cartoon

Leave a comment

Filed under march 2009 issue, Mary Dione Rapsing

GRO AP!

baby cry

GRO AP!

(wat is matyuriti?)

by tsibitsu

Nosebleeeeeed ka ba sa nakaraang isyu ng eucreo? Napansin mo bang puro English ‘yon? Well well well, nagbasa ka man o hindi, naki-emote ka man o nakitawa, nakibasa o nakisagot sa evaluweysyon islip .. humanda ka sa di mapigilang hininga’t hikab at umaatikabong rebelasyon na itatransleyt natin sa tagalog. Eto ang pinakabagong kolumn ng pinakakyut na publikasyon sa balat ng earth now.

Sa inyong lahat mga kapatid, mga kasambahay at ka-opismeyt, may ginagawa man o sadyang inaatake ng katamaran at tumatambay sa tabi tabi, sa mga nanonood ng wawawi (ang programang dapat ay pang adults only dahil sa pirapirasong damit ng ey-es-ef), sa mga humihilik at humahagikhik, sa mga nangingiti, nangangati at nanggagalaiti, sa lahat ng tao sa mundo, bigotilyo at bigotilya, mga machong papa sa lahat ng sulok at kalye, sa mga sigang ate sa kanto na hanep sa porma (pare pakiss.. yak!)… makinig kayong lahat!

Isang napakahalagang anunsyo sa papel na hinahawakan mo ngayon ang dapat pagtuunan ng pansin. Ito ay ukol sa isang napakahalagang katanungan: ILANG TAONG GULANG KA NA BA?

Opo, tama po ang katanungang ito (mala mike enriquez). Ako ay nasa katinuan pa naman at syur manyur, ito ang gusto kong malaman > gaano ka na ba katanda??

Sa mundo ng kanormalan na pinaghahatulan ng mga hukom na naka gown na itim, madalas natin marinig ang salitang menor de edad (minor age). Ito ay tumutukoy sa mga taong wala pa sa hustong gulang. Kung baga sa lalake, puro paglalaro ng batobatopiks o kaya basketbol ang nalalaman. Kung sa babae naman, ay yung puro pagpapakyut at walang ibang ginawa kundi ang makyutan sa mga kyut na dumadaan. At sa mga binatilyong kaloka sa ahit ang kilay, na walang magawa kundi rumampa sa mall ever. Gayundin sa mga dalagitang maton na panay ang pagdiskarte sa mga seksing tsiks sa mall din. Sila nga, sila nga ay ang mga wala pang muang sa mundong ibabaw.

Kung hindi ka kabilang sa kanila, ano ka na? Madalas sabihin ng magugulang na magulang na kailangan mong magro ap (grow up). Mag-isip, mabuhay, at tumayo nang naka heels. Kung titingnan mo ang iyong sarili, kabilang ka na ba sa mayor de edad at hustong gulang na daw?  Marami sa atin na naturingang adult eh umuurong sa pagiging infant. Parang bonjing na daig pa ang batang inagawan ng lolipap kung umatungaw at wag

ka, sadyang hahanap ng kaaway para makipagbuntalan sa gitna ng kalye. Madalas ang buntalan na ito ay nauuwi sa demandahan sa korte o kaya naman, sa mga hindi ganun kasosyal, ay nauuwi sa pagdanak ng pulang likido na alam na nating humahantong sa inisan at tutukan ng taga at sairan ng tapang at ubusan ng lahi. Hay, kasingbabaw ng butas ng mister donut (o sige dunkin donut na rin) ang kaisipan ng mga pasaway na taong ito. Hindi ba’t dapat na wag gantihin ng masama ang masama? At Dapat magmahalan? Nakow, nasaan na nga ba ang tunay na kamatyuran.

Siguro’y nalilito na ang iyong utak na pilit gustong mag-hibernate muna hindi lang dahil sa init ng panahon ngayon  kundi dahil sa puntong nais kong ipaalam. Nais ko lang naman ipabatid na seryoso ako sa aking pakikibaka at pakikipaglaban ng puntong ito. Sadyang masidhi ang aking paghihingapis dahil isa lamang ang aking nais iparating. GRO AP! (grow up!) – Ika nga ng magugulang na magulang. Minsan nga naman, may matitino din silang suhestyon, at yun yon!

Ngunit hindi nga? Mahirap ba maging matyur? (mature)

Sinasabing ang pagiging mature ay hindi naaayon sa pisikal na aspeto, kaya naman wala yan sa rinkels o kaya sa amoy. Hindi rin ito binabase sa edad o kaya naman sa dami ng librong nabasa. Lalong lalo nang hindi sa dami ng ulit ng pagkapanood ng twilight o harry potter na hindi ko mawari kung bakit adik ang marami. Ang matyuriti ay tungkol sa ATTITUDE. Oo, attitude o karakter. Meron ka ba nyan? Ang ating Amang nasa langit ay tumitingin sa ating karakter at hindi sa medalya o layfsays na trofi sa cabinet ng iyong mama.

Heto ang tseklist para malaman mo kung ikaw ay may ATTITUDE!

  1. POSITIBO SA MGA ORAS NG KANGARAGAN – dito nasusubok ang iyong pananalig sa Diyos. Kayang kaya mo bang bumanat ng todo kahit ikaw ay nanghihina? Kaya mo bang ibigay ng husto at manatiling umaangkin ng katagumpayan dahil naniniwala ka na sumasaiyo ang pinakamalakas na back-up na si Hesus? Esep esep.
  2. SENSITIBONG PARANG PIMPOL- Ikaw ba ay sadyang hindi manhid sa mga tao sa paligid? Puwes! Kailangan mong maging tulad ng isang pimpol o pigsa na madampian lang ng kahit sing-pirasong square millimeter ay aaray! Kailangan maging concerned sa mga tao sa iyong paligid. Yan ang tunay na kamatyuran. Magmahalan tayong lahat.
  3. HINDI BASAGULERO O BUNGANGERA- ang isang matyur na tao ay pismeyker. Hindi sya naghahanap ng away sa kanto or kung saang suluk sulok. Marunong syang magsaayos ng kaguluhan. Hindi na baleng magulo at kasintigas ng alambre sa sampayan ang emo-emohan nyang buhok, basta’t ang kanyang puso ay mapagmahal sa kapayapaan. Ang Diyos ay sadyang nalulugod sa mga taong ganito.
  4. MAPAGPASENSYA AT MADASALIN- ang taong matyur ay pinagkakalooban ng Diyos ng malawak na pang-unawa at mahabang pasensya. Ang peysyens (patience) ay hindi direktang ibinibigay ng Maykapal dahil sabi nga sa ‘evan almighty’, bibigyan ka ng Ama ng pagkakataon upang masubukan ang iyong peysyens, hindi Nya ibibigay sau ang peysyens na nakabalot sa makintab na gipraper at may card pa! haler! Tumawag ka lamang sa Kanya at siguradong hindi sya mauubusan ng load para magtext back. Pramis!

Matapos mong itsek ang mga dapat itsek sa apat na ito (nawa ay mayroon kahit isa man lang o kalahati), nais kong icongratulate ka dahil ikaw ay nasa proseso ng pagiging matyur. At para malaman mo, malaman nya, malaman nating lahat – Ito ang tunay na karangalan sa mata ng Ama!

Walang halaga ang rekognisyon ng mundong ito o kahit anong gantimpala sa mga patimpalak kung wala kang attitude! Sa buhay na ito, hindi mahalaga ang yaman ng mundo o ang tindi ng IQ ng isang tao, dahil para sa ating Bosing sa heaven, ang PUSO ang kanyang sinasaliksik. Kaya tayo na! Gro ap na!

Leave a comment

Filed under lanilane ocbina, march 2009 issue

Sakay na………..!!!!!!

sakay na

Kung inyong natatandaan ito ang huling alok ni Mega Star sa kanyang patalastas na Super Ferry (noong mga taong halos hindi ko na nga matandaan). Ito rin ang madalas na marinig natin sa mga makukulit na mamang drayber ng pampasaherong mga sasakyan.

Isang imbitasyong nagmumula sa mga taong hindi mo naman talaga kakilala. Ngunit baklit ka pa tumutugon o sumasakay? Marahil hindi mo rin alam kung bakit, o di kaya’y sasabihin mong gwapo kasi yong nagyaya kaya doon ako, o di kaya naman ay wala lang kailangan ko talagang sumakay at makaalis. Sa iba’t – ibang kadahilanan tayo ay hindi nagkakasundo.

Kung ang isang tulad mo na ordinaryong tao dito sa napakalaking mundo ay pinara ng isang mama at niyayang sumakay, ikaw ba ay sasakay o hindi? Ang kasagutan nasa saiyo. Pero bilang payong kapatid. Isipin mo muna ang mga sasabihin ko at baka sakaling makatulong…

Una, kapag pinara ka ng isang estranghero at niyayang sumakay unang mong isaisip my pamasahe ba ako?..kung wala di bale na lang..pangalawa, kelangan ko ba talagang sumama?..mas maganda siguro maglakad na lang mraming benefits,…pangatlo, madadala ba ako ng sasakyang iyan sa aking destinasyon?…pwede naman kasi ng sarili kong paa di ba?…pang – apat, sinu – sino kaya mga makakasama ko sa dyip?…baka makasabay ako ng adik tapos pagnasaan pa ako…eeeeeeewwww….panglima, naligo ba ako?…kung hindi siyempre mangangamoy ako, kahiya man…pang – anim ikaw na bahala magdagdag.(hehehe) Sana kahit papaano akoa ay nakatulong saiyong desisyong sumukay sa imbitasyong sakay na…!

Sa buhay ng tao, lalo na sa panahong itong ay kay rami na ng mga bagay o kahit tao ang nagsasabi ng imbitasyong ito na lalo lamang nagpapahilo sa mga taong hindi makuhang magdesisyon ng nasa sarili nilang puso ang pasya. Partikular ito sa mga kabataang kamumuklat lang ng kanilang mga mata sa tunay na mundong umiinog sa ilalim ng araw. Kabataang kakalabas lang sa rehas ng paaralan, kakababa lang sa entablado ng karangalan bitbit ang premyo ng kanilang pawis at dugo. At sa kanilang paglalakad, itong mamang makulit ayan na naman nakaambang sa kanto habang pinagmamasdan ang inosenteng galaw ng kabataang bagong laya.

Kaya naman doon sa mga bagong layang kabataan, bago maniwala mag – isip – isip na muna, bago magdesisyon sa kung saan papatungo at kung tutugon sa alok ng isang imbetasyon. At kung sakaling ikaw ay nalilito sa mga naririnig na sigaw o  alok o bulong ng mundong ito, ang tanging maipapayo ko saiyo batang paslit ikaw ay bumalik at humingi ng payo sa iyong May Likha at sinisiguro kong ikaw ay makakasumpong ng kasagutan sa yaong Likha.

Sa huling habilin, kabataang sinasabi ng pambansang bayaning si Rizal na pag – asa ng bayan, bago ka sumakay o tumugon sa isang imbetasyon kapakanan ay isaalang- alang ang lahat ng bagay bago sumuong sa tunay na laban ng buhay.

Sakay na………..!!!!!!!

________ by RAI

Leave a comment

Filed under march 2009 issue, raiza duran

Courage for Micah

courage for micah2Oh how she used to adore seeing the full moon on a cold Saturday night.  She’s not supposed to be with Micah but he’s beside her right now. He’s still the same guy she used to know. Handsome as always… He never failed to make her heart melt like butter every time she sees him. He’s the kind of guy who makes her want to look at his face over and over again. He doesn’t know, but she just loves to look at his lovely sparkling eyes that speak innocence in spite of his blatant arrogance. He is strong and full of confidence for himself. There’s just one thing she hates about him—he can read what she feels and he really finds it pleasurable to tease her! Grrrr… ..oh my! Is she that obvious???

But tonight, she can’t see Micah. He’s with her alright, but she knew something is wrong. She can feel it even if he’s not speaking; she just sits beside him. There’s a big space of silence between them. She doesn’t wanna speak either. She’s afraid she might say the wrong words. She terribly missed him and he doesn’t have any idea that she was getting torn by the fact that she won’t be seeing him for months. No communication at all, not even through texting. And she knew the new heights of challenges he’ll be facing on a training camp.

Extensive trainings, strenuous activities, mind-grappling tasks that will test his skills and endurance. It’s the kind of life that he chooses—the life of a SOLDIER.

She can’t find any words to say. She knows right from the very start that she’s not capable of strengthening him. So she just grabbed his hands and held them tightly, not wanting to let him go.  She looked straight to his eyes, but hoping he can’t see this pain that’s starting to consume her. His weakness was clearly mirrored on his beautiful eyes that’s starting to get wet…She felt the urge to cuddle him like a child but she was afraid she  might just show her heart squeezed like a sponge to see him like this. Until he broke the silence with these words…

‘’I’m weak inside but I’m not supposed to show this to you. But I want you to know that no matter what happens, I won’t give up. I want to show you that in spite of these struggles inside of me, I am fighting so hard.”

He’s holding her hand so tight…. this seems to be the only thing she can give him. She loses the power to give him the strength he needs but she ought to be strong for him. Then she started recalling the story of her favorite Bible character. “I remember what God said when Joshua was about to face his enemies, be strong and courageous. The Lord was with him and so he was able to overcome all of his battles. Just imagine how all kingdoms unite their forces in trying to defeat Joshua and his people. They are all powerful and their unified strength can terrify you. But none of these kingdoms have won because the Lord was with Joshua. I know that you’ll be facing a tough battlefield when you leave, but I know that He will be with you, and I put my trust in Him that you will surpass the challenges that God has given you.”  she said without looking at him, flashing a smile with growing excitement as she proclaims the triumph of the Lord.courage for micah

“When you’re on the weakest point of your life, I hope you will be inspired by Gideon. When God asked him to save the Israelites from Midian’s hand, do you know what his response is? He claimed that his clan is the weakest and he is the least in his family. Maybe he’s really weak. I imagined the kind of self-esteem that he has- so fragile, so untrusting, so desperate. But God made him a winner. He had 15,000 soldiers with him fighting against 120,000 from Zebah and Zalmuna. (Judges 8:7; 8:10). And you I guess you know what happened. Gideon won because the Lord was with him. In your weakness, He’ll show you how mighty He is!”

“Woah! 15,000 against 120,000?!!!!” He exclaimed.

“uhuh”, she replied gently but arrogantly, not trying to look at him again.

“Amazing!!…that was incredible!!”…

“Thanks, that what I exactly needed!”……

There’s a long silence. He held her hand again and both closed their eyes.

Then he whispered on her ears, “I’ll miss you a lot,… and I love you so much  Miss…”

She didn’t bother to say another word and instead she looked at him tenderly, enjoying a great view of his handsome face.

“I’ll wait for you”

“yeah.. and I promised you that the enemies can’t do anything to make me give up the fight. We’ll never back down you understand me??” Micah said to her with full of assurance. She just nodded, not uttering a single word.

She’s stronger now, armed with courage to go on with her faith to God. She knew it’s not going to be easy. But trusting more God and learning the battles he have won thousand years ago gave her hope and assurance. Micah will be alright. He’ll survive there, carrying the name of God…

Leave a comment

Filed under iris bulalacao, march 2009 issue